Geschiedenis1966 begon het op een buitenveldje. Een ontmoeting van 2 heren uit Den Helder, (nu het basketbal bolwerk van Nederland) leidde tot de oprichting van The Hurricanes. Een bijzondere naam kun je nu wel vaststellen. Vele verenigingen in Nederland hebben niet zo’n exclusieve naam. Maar ja, de 2 heren waren vooruitziend. De club die zij hebben verwekt is ook een bijzondere geworden, immers één van de grootste basketbalclubs van Nederland. Vele ups en downs heb ik meegemaakt. Allereerst de vreugde over de promotie van Dames 1 naar de eerste divisie en nog last van de kater van het feestvieren, de domper van het terugdraaien van deze promotie door de bond, om administratieve redenen. Vreugde was er ook toen eenmaal alle standaardteams, voor zover klasses beschikbaar, in de rayoncompetitie mochten uitkomen. Vreugde over de oprichting van de rolstoelafdeling met als hoogtepunt de nationale bekerfinale, waar vele Hurríkaners met 2 touringcars zelfs naar Aalsmeer voor meegingen. Verdriet om een man die veel te vroeg uit ons midden werd weggerukt. Vreugde om de groei van de vereniging, verdriet om de mentaliteit in het heden en zo kan ik nog wel even doorgaan. Naast de bekerfinale van de rollers, reken ík zeker als hoogtepunt, het bereiken van de halve finale door Dames 1 in 1990, met 2 wedstrijden tegen de eredivísíoníst Grasshoppers. En wat te denken van de achtste finale Heren 1 met de wedstrijd tegen eredívisíoníst Canadíans. 600 toeschouwers ín Den Oert, een bewijs dat basketbal leeft ín Spijkenisse en omgeving. Vele talenten heeft The Hurrícanes in die 25 jaar voortgebracht. Spelers en speelsters die ophoog niveau, ja zelfs in het nationale team, gespeeld hebben ontsproten uit dat ''provincie''-cluppíe The Hurrícanes. Maar wel een club met potentieel. Let maar op er zullen er meer uit Spijkenisse op hoger niveau gaan spelen. Talenten zat, dus blijven hopen, maar vooral werken aan een topclub ín Spijkenisse, die The Hurrícanes heet. Ruud Sparreboom. (voorzitter 1984-1991)
Bron: Hurripress 25-jarig jubileum
|